ကၽြန္ေတာ္ ႏွင္႔ အျဖဴေရာင္သံေယာဇဥ္ေလး

သာယာလွပတဲ႔ေဆာင္းတြင္းနံနက္ခင္းေလးတစ္ခုမွာေပါ႔ ...
ကၽြန္ေတာ္႔ဟာပ်ာယာခတ္စြာႏိုးထလာၿပီး ကြန္ျပဴတာသင္တန္းသြားရန္ျပင္ဆင္လိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္သင္တန္းကိုေရာက္ေတာ႔ အနည္းငယ္ေနာက္က်ေနပါၿပီ။
သင္တန္းမွာ using internet & chatting အေၾကာင္းကိုဆရာမကသင္ေပးေနတာေပါ႔။
ကၽြန္ေတာ္လည္းသင္တန္းကလုပ္ထားေပးတဲ႔ gmail account ကိုဖြင္႔လိုက္ပါတယ္။
account ထဲမွာေတာ႔ တစ္ေယာက္မွမရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ဒါနဲ႔ဆရာမက ေလ႔က်င္႔ရေအာင္ဆိုၿပီး ေရွ႕ဆံုးမွာထိုင္ေနတဲ႔အစ္မတစ္ေယာက္ရဲ႕ account ကို add လုပ္ခိုင္းတာနဲ႔
ကၽြန္ေတာ္လည္း add လုပ္လိုက္ပါတယ္။ဇာတ္လမ္းကအဲဒီမွာစပါေလေရာ .......
ဆရာမကဘယ္လိုအသံုးျပဳရမယ္ဆိုတာကိုေျပာျပၿပီး လက္ေတြ႔ေလ႔က်င္႔ဖို႔ေျပာပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ခုနက add ထားတဲ႔ မမ နဲ႔စကားစျမည္ေျပာၾကည္႕တာေပါ႔
ကၽြန္ေတာ္ေျပာေနတုန္းမွာ အဲဒီမမရဲ႕ account ကိုတျခားသူတစ္ေယာက္က အသံုးျပဳေနပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း အခုမွစၿပီးသင္ေနတုန္းဆိုေတာ႔ သိပ္ၿပီးနားမလည္ဘူးေလ။
အဲဒီမမလို႔ထင္ၿပီးေျပာေနတာေပါ႔။ ေနာက္ေတာ႔မွ တစ္ျခားႏိုင္ငံကေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က၀င္ေျပာေနတယ္ဆိုတာကို
သိလိုက္ရတယ္။ေနာက္ေန႔မွာေတာ႔ အဲဒီေကာင္ေလးက သူ႕ရဲ႕ account နဲ႔ လာအပ္တာေပါ႔။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆရာမေျပာတာကိုနားေထာင္ရင္း သူနဲ႔ chat ေနတာေပါ႔။
စၿပီးေျပာခါစ ကိုယ္နဲ႔လည္းမသိဆိုေတာ႔ ေျပာစရာစကားမရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ကၽြန္ေတာ္က အခုမွစၿပီးသင္ခါစဆိုေတာ႔ပိုလို႔ေတာ္မေျပာတက္ဘူးျဖစ္ေနတာေပါ႔။
ဒီလိုနဲ႔ သင္တန္းၿပီးေတာ႔သူနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ပါေသးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေဘာက္ဆက္ဆက္ ၊ သူကလည္းဘာမွသိပ္မေျပာ။
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ၾကည္႔မရျဖစ္ေနၾကတာေပါ႔။
ဒါေပမယ္႔ chatting ရဲ႕သေဘာတရားေတြကိုေတာ႔သင္ေပးပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ အေ၀းဆရာလုိ႔ေျပာရင္လည္း မမွားပါဘူး။
မၾကာခဏ စကားေျပာရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ႔ သူနဲ႔ နည္းနည္းရင္းႏွီးလာခဲ႔ပါတယ္။
သူ႔႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္း မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကတဆင္႔ ၊ ေနာက္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ကူညီမႈေတြနဲ႔
ကၽြန္ေတာ္ဟာ chatting ရဲ႕သေဘာတရားေတြကို နားလည္စျပဳလာပါတယ္။အရင္တုန္းကဆိုရင္ i နဲ႔ u လို႔ဘဲ ေျပာတယ္။
သ႔ူကိုရင္းႏွီးလာတဲ႔အခါမွာ အစ္ကို လို႔ေခၚပါတယ္။ ပထမတုန္းကေတာ႔ နံမည္မသိတဲ႔ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ ၊
ကိုယ္ထက္လည္း အသက္ႀကီးတယ္ဆိုေတာ႔ လြယ္လြယ္နဲ႔ အစ္ကို လို႔ေခၚလိုက္တာပါ။ ပိုၿပီးရင္းႏွီးလာတဲ႔အခါက်ေတာ႔
ကိုယ္႔ထက္လည္း အသက္ႀကီး ၊ သင္ျပမႈေလးေတြလည္းရွိ ၊ ေနာက္ၿပီး သူမ်ားေတြထက္လည္း ပိုခင္လို႔ အစ္ကိုအရင္းသဖြယ္
တေလးတစားနဲ႔ အစ္ကိုလို႔ေခၚတာပါ။ အစ္ကိုက သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူတာအမွန္ပါပဲ။
အစ္ကိုဟာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ၾကာလာေလေလ ပိုၿပီးခင္မင္လာေလျဖစ္လာပါတယ္။
တစ္ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္လည္းနည္းနည္းပ်င္းေနတာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔႔အတူ အင္တာနက္ဆိုင္ကိုသြားျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။
အစ္ကိုဟာ ကၽြန္ေတာ္္ရဲ႕ပံုကိုတစ္ခါမွမျမင္ဖူးပါဘူး။ အဲဒီေန႔မွာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ဓါတ္ပံုျပရန္ေတာင္းဆိုပါတယ္။
ဘယ္သူ႔ကိုမွမျပဘူးတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ ရုပ္ဆိုးလွတဲ႔ပံုကိုၾကည္႔ခ်င္ေလရဲ႕ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း သေဘာတူလိုက္ၿပီး ျပမယ္လုပ္ေနတုန္းမွာ အစ္ကိုဟာ ကိစၥတစ္ခုရွိတာေၾကာင္႔
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဆက္မေျပာႏိုင္ဘဲ ထြက္သြားခဲ႔ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းမျပလိုက္ရသလို
စိတ္ထဲမွာလည္း ၀မ္းနည္းသြားခဲ႔မိပါတယ္။ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင္႔ရယ္ေတာ႔ မသိဘူး အစ္ကို႔ ကို
ကၽြန္ေတာ္႔ ရဲ႕ဖုန္းနံပါတ္ကိုေပးမိခဲ႔ပါတယ္။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ရူးေနၿပီလားလို႔ေတာင္ထင္ခဲ႔မိပါတယ္။
အင္တာနက္စသံုးကတည္းက ကိုယ္႔ရဲ႕လိပ္စာအမွန္နဲ႔ဖုန္နံပါတ္ကိုေပးဖို႔ မရည္ရြယ္ခဲ႔ပါဘူး။
ဒါေပမယ္႔ အမွတ္တမဲ႔ပါဘဲ အစ္ကို႔ကိုဖုန္းနံပါတ္ေပးမိခဲ႔တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္႔္ဆီဖုန္းဆက္မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
ဘယ္အခ်ိန္ဆက္ရမလဲေမးေတာ႔ လြယ္လြယ္ကူကူပင္ ည (၆) နာရီလို႔ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္မေမွ်ာ္လင္႔ပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ အင္တာနက္မွာသိတဲ႔လူတစ္ေယာက္က ကိုယ္႔ဆီကို
ဘာလို႔မွတ္မွတ္ရရ ဖုန္းဆက္မွာလဲလို႔ေပါ႔။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း သူမ်ားေတြက ဖုန္းနံပါတ္ေပးၿပီး
ဆက္ပါလို႔ေျပာရင္ ဘယ္တုန္းကမွ မဆက္ခဲ႔ဖူးပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ညေရာက္ေတာ႔ အစ္ကို႔ဆီကဖုန္းလာပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းအံ႔ဩသြာပါတယ္။ ၀မ္းလည္းသာပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဖုန္းနံပါတ္က ရန္ကုန္ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔
ေပၚပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း နည္းနည္းေတာ႕ သံသယ ၀င္သြားပါေသးတယ္။ အြန္လိုင္းမွာ လူေတြဟာ
အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ႔ လိမ္တာေလးေတြရွိပါတယ္။ ဒီကိစၥမွာေတာ႔ အစ္ကိုမလိမ္ခဲ႔ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ မဟုတ္တဲ႔
တစ္ျခားတစ္ေနရာက ဆက္ေနတာပါ။
ေနာက္ပိုင္းမွာ အစ္ကိုနဲ႔ သိပ္မေတြ႕ျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။ တစ္လေလာက္ရွိမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ CA စာေမးပဲြရွိေနလို႔ပါ။ စာေမးပြဲေၾကးက အနည္းငယ္ျမင္႔တာေၾကာင္႔ မျဖစ္မေန စာၾကည္႕ရတာေပါ႔။
ကၽြန္ေတာ္စခန္းသြင္းစာၾကည္႕ေနတုန္း အစ္ကိုက ကၽြန္ေတာ္႔ဆီကို မၾကာခဏ ဆိုသလို ဖုန္းဆက္ပါတယ္။
ေအာင္စာရင္းထြက္လို႔ ၀မ္းသာတဲ႔ အခါ ၊ စာၾကည္႕ရင္း ေမာလို႔နားေနတဲ႔အခါ ၊ တစ္ခုခုေၾကာင္႔ ၀မ္းနည္း ၀မ္းသာ
ျဖစ္ေနတဲ႔အခါမ်ိဳးမွာ အစ္ကို႔ကို ကၽြန္ေတာ္သတိိရတက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ အစ္ကိုအရင္းတစ္ေယာက္လိုပါပဲ။
တစ္ေန႔မွာ အစ္ကိုရဲ႕ account password ကိုေတာင္းၾကည္႕မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အေၾကာင္းတစ္ခုခုျပၿပီး
ျငင္းမယ္ထင္ထားတာေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔ အစ္ကိုက ကိုယ္႔ကိုယ္ကို လူဆိုးမေလးပါရွင္ လို႕ေျပာရင္ေပးမယ္တဲ႔။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ေျပာလိုက္ေရာ တကယ္ေပးသဗ်။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အစ္ကို႔ account ကိုဖြင္႔ၾကည္႕ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ထင္ထားတာနဲ႔ နည္းနည္းကြာေနတယ္။ account ထဲမွာ လူေတြအမ်ားႀကီးရွိမယ္ထင္ထားတာ။
ေကာင္ေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒီလိုပဲေလ။ သူကထင္သေလာက္မဆိုးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕သမွ်သူေတြထဲမွာေတာ႔
အစ္ကိုကေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ သိုးအေရျခံဳထားတဲ႔ ေျမေခြးလား ဒါမွမဟုတ္ ဘီလူးေခါင္းနဲ႔ မင္းသားေလးလား
ေတာ႔မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အစ္ကိုက ေရွးေရစက္လားေတာ႔မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႔ေဖေဖ နဲ႔ အစ္ကို႔ရဲ႕ေဖေဖက
၀န္ႀကီးဌာနတစ္ခုတည္းမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ ေဖေဖတာ၀န္က်တုန္းက ကၽြန္ေတာ္သြားခဲ႔တဲ႔
ေနရာတိုင္းမွာ အစ္ကို႔ေျခရာေတြ ရွိေနတက္တာကိုပါ အံ႔ဩမိတယ္ဗ်ာ။
တစ္ေန႔ အစ္ကိုကကၽြန္ေတာ္႔ဆီ ညအခ်ိန္မေတာ္ ဖုန္းဆက္လာပါတယ္။ ကံဆိုးတာက ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီေန႔အိမ္မွာ
မရွိပါဘူး။ ေဖေဖကလည္း တာ၀န္နဲ႔ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေနတဲ႔အခ်ိန္ေပါ႔။ ည ၁ နာရီမွာဖုန္းဆက္တယ္ဆိုေတာ႔ အိပ္ေနတဲ႔
ေဖေဖနဲ႔ေမေမ ႏိုးသြားပါေလေရာဗ်ာ။ ေဖေဖမၾကိဳက္ဆံုးက ညအိပ္ေနခ်ိန္ ဖုန္းလာတာပါ။ အစ္ကိုက ဘာလို႔လဲေတာ႔မသိဘူး
မနက္ကိုတစ္ခါထပ္ၿပီးဆက္ပါတယ္။ ေဖေဖနဲ႔ေတြ႕ပါေလေရာ။ ေယာက်္ားေလးသူငယ္ခ်င္း မရွိတာကို ေဖေဖ ကသိေနေတာ႔
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း သမီးလာပါအံုး ဆိုၿပီး ေမးပါေလေရာ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘယ္လိုသိခဲ႔တယ္
ဆိုတဲ႔အေၾကာင္းကိုေျပာျပလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ေကာင္းေကာင္းအဆူခံလိုက္ရတယ္။
ေဖေဖ႔ကိုလည္း အျပစ္မေျပာလိုပါဘူး။ ဘယ္မိဘမွ ကိုယ္႔သားသမီးကို အေပါင္းအသင္းမမွားေစခ်င္ၾကပါဘူး။
စိုးရိမ္တက္ၾကတယ္ေလ။ ေကာင္းဆံုးေတြထဲက အေကာင္းဆံုးေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ အေဖဆိုတာက သမီးေတြကို
ပိုလို႔ေတာင္စိတ္ပူတက္ၾကပါတယ္။ အေဖေတြအစ္ကိုေတြဟာ ဒီလိုပါပဲ။ ကိုယ္႔သမီး ကိုယ္႔ညီမေတြကို
ဘယ္ေယာက်္ားေလးနဲ႔မွ မပတ္သက္ေစခ်င္ၾကပါဘူး။ လူဆိုတာ ေျခာက္ျပစ္ကင္းသဲလဲစင္ေတာ႔ဘယ္ရွိမလဲ။ ဒါေပမယ္႔
အစ္ကိုဟာ ေဖေဖထင္ထားတဲ႔ လူစားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးလို႔ယံုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ကို အလြဲသံုးစားမလုပ္ဘူးလို႔လဲ
ထင္ပါတယ္။
ေမေမကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႕အေပၚ နားလည္မႈရွိပါတယ္။ အသက္ ႏွစ္ဆယ္ထိ ယံုၾကည္ေအာင္ေနျပခဲ႔ေတာ႔
သိပ္ၿပီးျပႆနာမရွိပါဘူး။ တကယ္ဆို အစ္ကိုကအတာပါ။ (ကၽြန္ေတာ္က ေမသက္ႏြယ္ရဲ႕အစ္ကိုသူငယ္ခ်င္းပါ ၊
သူ႔ကိုေမးစရာရွိလို႔ပါ ၊ သူျပန္လာရင္ ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းဆက္တယ္လို႔ေျပာေပးပါ ဦးေလး ဒါမွမဟုတ္ အန္တီေပါ႔။)
ေဖေဖနဲ႔ေမေမ မေမးခင္ကတည္းက လိမ္မာပါးနပ္စြာေျပာလိုက္ေပါ႔။ လိမ္တာလည္းမဟုတ္ ညာတာလည္း မက်ေအာင္
ေျပာလို႔ရတဲ႔နည္းေတြအမ်ားႀကီးပါ။ သူ႔အတြက္လည္းေကာင္း ကၽြန္ေတာ္လည္း အဆူမခံရေအာင္ေပါ႔။
အခုေတာ႔အဲဒီလိုမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္ကိုကကံဆိုးတာပါလို႔ပဲ မွတ္လိုက္ရတာေပါ႔ဗ်ာ။
ညေရာက္ေတာ႔မွ အစ္ကိုကဖုန္းထပ္ဆက္ပါတယ္။ သူဖုန္းဆက္ေတာ႔မွ အားလံုးရွင္းသြားပါေတာ႔တယ္။
ကၽြန္ေတာ္႔ကို ညဘက္ႀကီး အြန္လိုင္းမွာေတြ႕ၿပီးသူ႔ကိုစကားျပန္မေျပာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ကစိတ္ေကာက္ၿပီးစကားျပန္မေျပာ
တာလို႔ထင္ၿပီးဖုန္းဆက္လိုက္တာတဲ႔ေလ။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အဲဒီေန႔မွာ အစ္ကိုက ကၽြန္ေတာ္ကို စိတ္ဆိုးေအာင္လုပ္ထား
တာကိုး။ ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ အစ္ကိုရယ္ ............
အဲဒီေန႔ညမွာ ညီမေလးက အြန္လိုင္းမွာမရွိပါဘူး။ ေန႔လည္ကဆိုင္မွာ account ကိုပိတ္ဖို႔ ေမ႔ခဲ႔တာျဖစ္မွာပါ။
ညီမေလးက ညအခ်ိန္မေတာ္ႀကီး အင္တာနက္ဆိုင္မွာ ဘယ္ရွိပါ႔မလဲ အစ္ကိုရာ။ အဲဒီေန႔လည္က အစ္ကိုပဲ ညီမကို
စိတ္ဆိုးေအာင္လုပ္သြားၿပီးေတာ႔။ ေနာက္ေတာ႔ဘယ္လိုျဖစ္သြားရတာလဲ။ သည္းႀကီးမည္းႀကီးဘဲ။ အဲဒီေန႔က ညီမေလး
အရမ္းစိတ္ဆိုးတယ္သိလား ? စိတ္တိုလြန္းလို႔ စာေတာင္မသင္ႏိုင္ဘူး။ အစ္ကိုကညီမေလးစိတ္ဆိုးမွာေတာ႔ေၾကာက္တက္သား
ပဲေနာ္ .......
ကၽြန္ေတာ္တို႔က တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စိတ္တိုတယ္သာေျပာတာပါ မေခၚဘဲေနႏိုင္လားဆိုေတာ႔လည္း
မေနႏိုင္ပါဘူး။ ရယ္ေတာ႔ရယ္ရတယ္ေနာ္။ စိတ္ဆိုးလိုက္ျပန္ေခၚလိုက္နဲ႔ ကေလးေတြက်ေနတာဘဲ။ အစ္ကုိ႔အေပၚမွာဆို
ကၽြန္္ေတာ္ဟာ ပိုလို႔ေတာင္ ကေလးဆိုးဆိုးတက္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲေတာ႔မသိပါဘူး။ အစ္ကိုကလည္း အလိုလိုက္ရွာပါတယ္။
သူ႔မွာညီမအရင္းရွိပံုမရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႔မွာသာ အစ္ကိုအရင္းတစ္ေယာက္ရွိတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔
ေနာက္ထပ္အစ္ကိုတစ္ေယာက္ကို ဘုရားသခင္က ေပးသနားလိုက္သလိုပါပဲ။ အစ္ကိုအရင္းရွိေပမယ္႔ ေနာက္ထပ္ လိုခ်င္
ေနမိသူပါ။ အစ္ကိုေတြက ၀ိုင္းၿပီးခ်စ္ၾကတာကို လိုခ်င္မိပါတယ္။ အစ္ကိုေတြရိွတာဟာ လံုျခံဳတယ္လို႔လဲခံစားရပါတယ္။
ေမေမက ကေလးခ်စ္တက္ေပမယ္႔ ကံတရားကမေပးခဲ႔ပါဘူး။ အေျခအေနအရ သားအိမ္ထုတ္ပစ္လိုက္ရတယ္ေလ။
ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနတာေပါ႔။ အစ္ကို (ေမြးစားအစ္ကို) ကိုေတာ႔ အြန္လိုင္းမွာ
ေတြ႕ခဲ႔ၾကတယ္ဆိုေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ အစ္ကိုအရင္းလိုပါပဲ။ အြန္လိုင္းမွာ တစ္ဦးတည္းေသာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕
အတြယ္တာရဆံုးသူပါ။ အစ္ကို႔ကိုဆိုရင္ အားလံုးကို ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းေျပာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အဲဒီေလာက္
မေျပာျဖစ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကသာ ေျပာျပရတာပါ။ သူက်ေတာ႔ဘာမွမေျပာျပတက္ဘူး။ သူတက္တာတစ္ခုပဲရွိတယ္။
ဘာလဲဆိုေတာ႔ ( အစ္ကိုမွမေျပာတက္တာတဲ႔ )။ အဲဒီစကားတစ္ခြန္္းပဲသူေျပာတက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔
သာလိကာမေလးက်ေနတာဘဲ။ သူမ်ားေတြနဲ႔ဆို ကၽြန္ေတာ္ကပဲ နားေထာင္ေပးရတာ။ နဂိုကမွ အေမာမခံႏိုင္ပါဘူးဆိုမွ
သူနဲ႔က်မွ အေမာဆို႔ၿပီးေသေအာင္သတ္ေနတာလားမသိဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလဆို ကိုယ္ကခ်ည္းပဲ ေျပာေနရလို႔
အရမ္းစိတ္တိုမိတယ္။ အခုေရးေနရင္းနဲ႔ေတာင္ စိတ္ကတိုလာၿပီ။ သူက်ေတာ႔ စကားလည္းမေျပာတက္ ၊
ခံစားခ်က္လည္းမရွိတဲ႔ သက္မဲ႔ေက်ာက္ရုပ္ႀကီးအတိုင္းပဲ။ ေမ႔တက္လိုက္တာကလည္း လြန္ေရာဗ်ာ။ ဒါကိုေတာင္
ကၽြန္ေတာ္က ဘာလို႔ခင္ေနမိရတာလဲမသိဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ျပန္ေမးမိတယ္။ အမွတ္တမဲ႔ ကေန
ဘာလို႔ အမွတ္တရျဖစ္သြားရတာလဲ ၊ ဘာေၾကာင္႔ ဒီေလာက္ထိခင္သြားရလဲေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မေျဖတက္ဘူးဗ်။
အစ္ကိုလည္းေျဖတက္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
အင္း... ေျပာရအံုးမယ္။ အစ္ကို႔မွွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တန္းတူ ၊ အဲ.... ကၽြန္ေတာ္ထက္ပိုခ်င္ပိုလိမ္႔မယ္။
ေသခ်ာေပါက္ကိုပိုပါလိမ္႔မယ္႔ ခင္တြယ္ရသူ မမ တစ္ေယာက္ရွိပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အြန္လိုင္းမွာ သူနဲ႔
တန္းတူခင္ရတဲ႔သူဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ေမာင္ေလးလည္းမရွိဘူး ၊ အစ္ကိုလည္းမရွိဘူး ၊ မမလည္းမရွိဘူး ၊ ညီမေလးလည္း
မရွိဘူး။ ဘာေၾကာင္႔ ဘာေၾကာင္႔လဲ ? သိရင္ေျဖေပးၾကပါေနာ္။ အစ္ကို႔ကို ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲမပိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ကၽြန္ေတာ္က အတၱေတာ႔ႀကီးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ထက္ တျခားတစ္ေယာက္ကို ပိုခင္တာမ်ိဳးကိုမလိုခ်င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္
ခင္တဲ႔သူဆိုရင္ အရမ္းကိုအူတိုတက္တယ္။ ေယာက်္ားေလးျဖစ္ျဖစ္ ၊ မိန္းခေလးျဖစ္ျဖစ္။
ကၽြန္ေတာ္႔မွာ အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း ေနျခည္ ဆိုတာရိွပါတယ္။ သူ႔ကိုလည္း သူမ်ားေတြနဲ႔မေပါင္ရဘူး ၊
ရည္းစားမထားရဘူး လို႔မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ရွိေနခ်ိန္မွာ ဘယ္သူ႔ကိုမွအေရးေပးတာကိုမႀကိဳက္ပါဘူး။
သူကလည္း သူ႔ရဲ႕ေဖေဖေရာက္ေနတာကိုေတာင္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔လိုက္ေပးရွာသူပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုလည္း အရမ္းခ်စ္ရွာပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အရမ္းႏိုင္စားတက္သူပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ႔ အားလံုးကို နားလည္ၿပီး သေဘာထားႀကီး ႏိုင္ဖို႔
ႀကိဳးစားၾကည္႕ပါတယ္။ အစ္ကို႔ကိုလည္း မမနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘာကိုမွမေျပာမိေအာင္ေနပါတယ္။ တစ္ခါတေလဆို
သူမ်ားေတြထက္ေတာင္ ပိုလို႔နားလည္ေပးေနမိပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ကို အစ္ကိုက photoshop နဲ႔လုပ္ထားတဲ႔ ဓါတ္ပံု
(မဂၤလာေဆာင္ပံု) ကိုျပတယ္။ သူ႔ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ဆိုၿပီးေတာ႔ေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွမေနခဲ႔ပါဘူး။
သူ႔မွာရွိခ်င္ရွိမွာေပါ႔ လို႔ပဲသေဘာထားခဲ႔ပါတယ္။ စိတ္တိုသြားတာမ်ိဳးေတာ႔ မရွိခဲ႔ပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ အစ္ကို႔ကို
ခင္တာ လူပ်ိဳမွရယ္လို႔ ခင္ခဲ႔တာမွမဟုတ္တာ။ အစ္ကို႔မွာ မိန္းမပဲရွိရွိ ၊ မုဆိုးဖိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ကေလးအေဖပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႔။
ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန အစ္ကိုဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕အစ္ကိုပါပဲ။ ဒီအျဖဴေရာင္သံေယာဇဥ္ေလးဟာ
ဘယ္ေတာ႔မွ ေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အစ္ကိုဟာ ဘုရားသခင္က ကၽြန္ေတာ႔္ရဲ႕ဆုေတာင္းကိုျပည္႕၀ေအာင္
ေမြးဖြါးဖန္ဆင္းေပးသနားေတာ္မူလိုက္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕အစ္ကိုတစ္ေယာက္ပါ။ အမိတစ္၀မ္းတည္းက ေမြးဖြါးလာသူေတြ
မဟုတ္ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕အစ္ကိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ေမြးေန႔မတိုင္ခင္မွာ အစ္ကိုက ကၽြန္ေတာ္႔ကို စာတစ္္ေစာင္နဲ႔
flash drive ေလးတစ္ခုလက္ေဆာင္ထည္႕ေပးလိုက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္အရမ္း၀မ္းသာသလို ေက်းဇူးလည္းတင္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္႔ကိုမွတ္မွတ္ရရရွိေပးလို႔ပါ။ အစ္ကို႔လိုေမ႔လြယ္တဲ႔သူက အမွတ္ရဖို႔ဆိုတာမလြယ္ဘူးေလ။
အင္း....... ကၽြန္ေတာ္႔ကြန္ျပဴတာထဲမွာေတာ႔ အစ္ကို႔ဓါတ္ပံုေတြနဲ႔ျပည္႔ေနေတာ႔တာပါဘဲ။
ကၽြန္ေတာ္႔ကြန္ျပဴတာလို႔သာေျပာရတာ ကၽြန္ေတာ္႔ဓါတ္ပံုေတာင္ တစ္ပံုေတာင္မရွိပါဘူး။ အခုေတာ႔ ကြန္ျပဴတာက
အစ္ကို႔ရဲ႕ကြန္ျပဴတာတပိုင္းျဖစ္ေနပါၿပီဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီမွာ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ဓါတ္ပံုေတြ
ဒီေလာက္အမ်ားႀကီး ရွိေနခဲ႔လိမ္႔မယ္လို႔ တစ္ခါမွမစဥ္းစားခဲ႔မိဘူးဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္တာေလးတစ္ခုေတာ႔ရွိေသးတယ္။ သိရမွာကိုလည္းစိတ္ပူမိတယ္။ သိၾကရင္လည္း ဘယ္ေတာ႔မွ
မေျပာျပၾကပါနဲ႔ေနာ္။ ဘာကိုလဲဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ခင္မင္မႈ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေလး ဘယ္ေလာက္ထိခိုင္မာၿပီး
ဘယ္ေလာက္ထိတာရွည္ခံမလဲဆိုတာကိုေပါ႔။ ဘုရားသခင္ေတာင္ ထာ၀ရ မတည္ၿမဲႏိုင္တဲ႔ေလာကႀကီးမွာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အျဖဴေရာင္သံေယာဇဥ္ေလး အေၾကာင္းတစ္ခုုခုေၾကာင္႔ ပ်က္စီးသြားမွာကို စိုးရိမ္ရင္း
ရင္ေလးမိတယ္ဗ်ာ။ ဆယ္ဘီးကားႀကီးတက္ဖိလိုက္သလိုကို ရင္ေလးမိပါေတာ႔တယ္။ ။

account

uRefawmfoifwef;udka&mufawmU
သာယာလွပတဲ႔ေဆာင္းတြင္းနံနက္ခင္းေလးတစ္ခုမွာေပါ႔ ...
ကၽြန္ေတာ္႔ဟာပ်ာယာခတ္စြာႏိုးထလာၿပီး ကြန္ျပဴတာသင္တန္းသြားရန္ျပင္ဆင္လိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္သင္တန္းကိုေရာက္ေတာ႔ အနည္းငယ္ေနာက္က်ေနပါၿပီ။

အႀကိဳက္ဆံုး သီခ်င္းေလးေပါ႔

ေ၀ဟင္မွာပ်ံကာ၀ဲမယ္ မင္းန႔ဲတို႔န႔ဲႏွစ္ေယာက္ထဲေပါ႔
အျပစ္တင္မယ္႔ လူေတြၾကားက လြတ္ေအာင္ရုန္းလို႔
ယံုၾကည္စြာအတူပ်ံသန္းရင္း တို႔ႏွစ္ေယာက္ဘ၀ေတြတည္ေဆာက္ၾကမယ္
အားလံုးခြဲလည္း မခြဲေတာ႔ဘူး........
ဗီးနပ္စ္က၀မ္းနည္းလို႔အေတာင္ပံေတြေပးလိမ္႔မယ္
မိုးသားန႔ဲေကာင္းကင္ႀကီးထဲ အတူ၀ဲလိုက္ၾကစို႔......
ပင္လယ္ျပာေတာင္ေတြကိုျဖတ္ကာ
ေတးသြားေလးေတြသီက်ဴးရင္း.......
ယံုၾကည္စြာထာ၀ရမခြဲဘဲ တို႔ရဲ႔လက္ေတြခိုင္ၿမဲလွၽက္
မုန္းျခင္းတရားေတြကြယ္ေပ်ာက္ေစ
ေ၀ဟင္မွာပ်ံကာ၀ဲစို႔ တို႔ရဲ႔အခ်စ္ေတြရင္ထဲထည္႔လို႔
ေနာက္ကြယ္က လူေတြေျပာလည္း ေျပာခ်င္စမ္းေတာ႔
ၾကင္နာသူနင္သာရွိရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားမယ္တစ္သက္လံုးေပါ႔
ခြဲျခားလို႔လည္းမရေတာ႔ဘူး....
((ဗီးနပ္စ္က၀မ္းနည္းလို႔အေတာင္ပံေတြေပးလိမ္႔မယ္
မိုးသားန႔ဲေကာင္းကင္ႀကီးထဲ အတူ၀ဲလိုက္ၾကစို႔......
ပင္လယ္ျပာေတာင္ေတြကိုျဖတ္ကာ
ေတးသြားေလးေတြသီက်ဴးရင္း.......
အခ်စ္သက္ေသေတြတည္ေဆာက္မယ္.......))
ဟူး...................